Ik vervloekte de glibberige modder, de koude, de regen... En mezelf.

'Waarom doe 'k dit nu weer in godsnaam?'
'Wat is nu echt 't nut hiervan?'

Twee weken geleden liep ik opnieuw een ultratrail.

De titaan La Roche-en-Ardenne bracht koude, mistige en natte condities.

Hij was klaar om, net als Saturnus, zijn kinderen te verslinden.

Lopen werd eerder drekschaatsen, terwijl ik onder mijn adem 'fuck, fuck' mompelde.

De gedachte om te stoppen passeerde dertien keer de revue.

Ik snakte naar een refill van water en rijsttaartjes in de volgende bevoorradingspost.

Die leek maar niet te komen.

Middenin de race: pijnscheuten. Overal.

Om de kilometer masseerde ik de messcherpe spanning uit mijn linkerknie.

En ondanks al deze zaken, was ik op mijn plaats.

Ik koos elk moment ervan.

Het was de heerlijkheid.

7 uur later finishte ik de 45 km.

Sisyphus daagde de goden uit en betaalde de prijs.

Zijn straf: een loodzware steen een berg op duwen.

En bijna aan de top, rolt hij telkens weer naar beneden.

Opnieuw. En opnieuw. En opnieuw.

Albert Camus schrijft hierover:

‘De strijd op zichzelf tegen de top is voldoende om het hart van een mens te vullen.

We moeten ons Sisyphus als een gelukkig mens voorstellen.’

Dit jaar voelde als mijn Sisyphus jaar.

Alsof ik een gigantisch grote steen bergop aan het duwen was, die keer op keer terug rolde.

Een relatie die op zijn einde liep, een buitenlandse droom die daarmee ook stierf.

Foute investeringen, financiële setbacks.

Shiny objects achterna, die van dichtbij mat en verroest bleken te zijn.

Een interne recalibratie van mijn levensdoel, mijn kracht en stem.

Veel vragen, weinig antwoorden.

Mijn ego die meerdere deuken heeft gekregen.

Maar ondanks deze uitdagingen, voel ik mij gelukkig.

Als een uitdaging zich aanbiedt, heb je twee opties.

Je kan ervan weglopen, het ontwijken en jezelf het slachtoffer ervan dopen.

Of je kan ervoor KIEZEN.

Als je kiest voor 'wat is', dan sta je er volledig anders in.

Dan sta je in de wereld, met beide voeten.

In 'wat is', niet in hoe je 'wou dat het was'.

Dan, en alleen dan kan je ermee aan de slag.

Bring it on.